23-05-2010
Het 8ste bezoek. Bij Christine en Nuno, Verdemar in Casas Novas / Cerçal do Alentejo.
Iemand zei dat de kust van de Alentejo de mooiste is. Dat weet ik niet, maar het is er heel mooi en niet volgebouwd met toeristenpakhuizen. Het lijkt alsof de oceaan doorgolft in het eindeloos glooiende landschap met (jawel) echt wuivend graan, dronken makende hoeveelheden wijnstokken en kurkeiken die er een beetje bloot bijstaan zonder schors. Tureluurs van de bloemetjes die de rest van het landschap invullen, wandel ik en denk ik na over het boek. Ja ja, er wordt ook nog gewerkt tussen zonnehemel en bloemenaarde.
Christine zegt dat dit de mooiste plek van Portugal is. Dat weet ik ook niet. Maar soms zou je een landschap willen omhelzen, om nog meer te ruiken wat je ziet, nog meer te voelen wat je ruikt. En de verhalen gaan dat hier mensen door dronken, wuivende armen gegrepen zijn en nooit meer weg willen.