07-05-2010
Zo’n dagje niets.
Waarop ik naar nergens loopt en weer terug. Mijn gedachten hebben hun eigen loop en soms kom ik ze tegen. Ik mijmer wat over licht, lucht en leven. De zee, de rotsen en de bloemen lijken onzeker over hun mooiste kleuren. In de verte ligt een stad, maar ik blijf zitten op het strand. Een vissersbootje vaart voorbij, daarna alleen de horizon.
Morgen gaan we weer leven.
Zo’n dag.