05-06-2010
Ik ben geland in Salema, in de Algarve. Hier ga ik een maand blijven om te beginnen met schrijven. Hoewel ik een plan heb zal het mij ook benieuwen wat er uit voort zal komen.
Schrijven over een schrijver die poogt te schrijven is weinig interessant voor de blog dus hier stopt het avontuur. Maar ik laat zeker weer van mijn horen. Bedankt voor het volgen van mijn verhaal.
Lieve groet,
Bart
zondag 6 juni 2010
02-06-2010
In Termas da Azenha werd ik een maand geleden ‘verliefd’. En nu haal ik de nieuwe vrouw in mijn leven op. Eigenaresse Ellen is blij dat er weer iemand is die zich wil ontfermen over één van de vele weggezette pups of gevonden dieren.
Ik noem haar Luka, ze is nu zes maanden en op het moment dat ik dit schrijf is ze heel druk met een mier. Ik ben erg blij met haar.
In Termas da Azenha werd ik een maand geleden ‘verliefd’. En nu haal ik de nieuwe vrouw in mijn leven op. Eigenaresse Ellen is blij dat er weer iemand is die zich wil ontfermen over één van de vele weggezette pups of gevonden dieren.
Ik noem haar Luka, ze is nu zes maanden en op het moment dat ik dit schrijf is ze heel druk met een mier. Ik ben erg blij met haar.
30-05-2010
Het 10de bezoek. Bij Christophe en Sofie, Casa Bela Moura, Porches (Armação de Pera). Aan de zuidkust van Portugal heb ik mijn laatste bezoek. Last but not least, ik word in hun leuke hotel enorm verwend en waan mij even de in luxe badende toerist. Toerisme, daar gaat het hier over. Ook deze plaats is volgestouwd met fantasieloze woonbunkers die er buiten de vakantiemaanden spookachtig leeg bijstaan. Ondanks al dit toeristengeweld, is de kust adembenemend mooi. Het is toch vreemd dat zoveel schoonheid van de natuur de mens aanzet tot zoveel lelijkheid.
Ik maak een lange wandeling over de rotsen die door de oceaan zijn uitgehold en als ik wil kan ik dagenlang verder wandelen. Maar ik moet ook naar Faro en de vismarkt in Olhão en het mooie stille stadje Tavira. Eerlijk gezegd merk ik, buiten de Britten die er of spierwit of kreeftrood uitzien, weinig van de toeristenmarkt. Dat zal in juli en augustus heel anders zijn, maar daarbuiten is het hier prima.
Christophe en Sofie nemen me mee naar hun favoriete restaurantje en ik eet er voor het eerst cataplana. Het is de speciale pan die de naam geeft aan deze vis of vlees stoofschotel. Erg lekker.
Ik neem met weemoed afscheid, omdat het hier erg goed was, maar ook omdat dit het einde is van mijn bezoeken. Na ruim twee maanden als een supertoerist het land te hebben doorkruist en die in het teken stonden van de bezoeken, ga ik nu landen om te beginnen met zoeken.
Maar eerst moet ik nog even iets anders doen: mijn verlate verjaardagsgeschenk ophalen in Termas da Azenha.
Het 10de bezoek. Bij Christophe en Sofie, Casa Bela Moura, Porches (Armação de Pera). Aan de zuidkust van Portugal heb ik mijn laatste bezoek. Last but not least, ik word in hun leuke hotel enorm verwend en waan mij even de in luxe badende toerist. Toerisme, daar gaat het hier over. Ook deze plaats is volgestouwd met fantasieloze woonbunkers die er buiten de vakantiemaanden spookachtig leeg bijstaan. Ondanks al dit toeristengeweld, is de kust adembenemend mooi. Het is toch vreemd dat zoveel schoonheid van de natuur de mens aanzet tot zoveel lelijkheid.
Ik maak een lange wandeling over de rotsen die door de oceaan zijn uitgehold en als ik wil kan ik dagenlang verder wandelen. Maar ik moet ook naar Faro en de vismarkt in Olhão en het mooie stille stadje Tavira. Eerlijk gezegd merk ik, buiten de Britten die er of spierwit of kreeftrood uitzien, weinig van de toeristenmarkt. Dat zal in juli en augustus heel anders zijn, maar daarbuiten is het hier prima.
Christophe en Sofie nemen me mee naar hun favoriete restaurantje en ik eet er voor het eerst cataplana. Het is de speciale pan die de naam geeft aan deze vis of vlees stoofschotel. Erg lekker.
Ik neem met weemoed afscheid, omdat het hier erg goed was, maar ook omdat dit het einde is van mijn bezoeken. Na ruim twee maanden als een supertoerist het land te hebben doorkruist en die in het teken stonden van de bezoeken, ga ik nu landen om te beginnen met zoeken.
Maar eerst moet ik nog even iets anders doen: mijn verlate verjaardagsgeschenk ophalen in Termas da Azenha.
Abonneren op:
Reacties (Atom)